۱- آیات ۱ تا ۳
بسم االله الرحمن الرحیم
وَ اَلْعَصْرِ (۱) إِنَّ اَلْإِنْسٰانَ لَفِی خُسْرٍ (۲) إِلاَّ اَلَّذِینَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا اَلصّٰالِحٰاتِ وَ تَوٰاصَوْا بِالْحَقِّ وَ تَوٰاصَوْا بِالصَّبْرِ (۳)
بنام خداوند بخشاینده مهربان
بطرف آخر روز (۱) بدرستی که انسان هر آینه در زیان کاریست (۲) مگر آنان که ایمان آوردند و کردند کارهای شایسته وصیت بیکدیگر نمودند براستی و وصیت نمودند بشکیبایی (۳)
هم قسم بر عصر یعنی بر زمانو امتداد آن بقاء بیکران
آنکه می باشد زیانکار آدمیاز فزونی می رود سوی کمی
جز کسانی کاهل ایمانند و دینکرده اند اعمال نیکو از یقین
سعیشان در کسب طاعات است بیشکرده اند افزون حیات و خیر خویش
هستشان با هم وصیّت ها که آنبر حق است و راست در ایمان و جان
همچو توحید خدای بی شریکهم اطاعت بر رسل و اعمال نیک
هم وصیّت کرده اند ایشان به صبرزآنچه می بکشد ز اعداء ظلم و جبر