۱- آیات ۱ تا ۸
بسم االله الرحمن الرحیم
أَلْهٰاکُمُ اَلتَّکٰاثُرُ (۱) حَتّٰی زُرْتُمُ اَلْمَقٰابِرَ (۲) کَلاّٰ سَوْفَ تَعْلَمُونَ (۳) ثُمَّ کَلاّٰ سَوْفَ تَعْلَمُونَ (۴) کَلاّٰ لَوْ تَعْلَمُونَ عِلْمَ اَلْیَقِینِ (۵) لَتَرَوُنَّ اَلْجَحِیمَ (۶) ثُمَّ لَتَرَوُنَّهٰا عَیْنَ اَلْیَقِینِ (۷) ثُمَّ لَتُسْئَلُنَّ یَوْمَئِذٍ عَنِ اَلنَّعِیمِ (۸)
بنام خداوند بخشاینده مهربان
بغفلت انداخت شما را مباحات در بسیاری (۱) تا آنکه زیارت نمودید مقبرهها را (۲) حقا زود باشد که بدانید (۳) پس حقا زود باشد که بدانید (۴) نه چنانست اگر بدانید دانستنی بیقین (۵) هر آینه بهبینید البته دوزخ را (۶) پس هر آینه خواهید دید آن را بمشاهده یقین (۷) پس پرسیده خواهید شد روز چنین از نعمت (۸)
فخریتهای شما بی معذرتمر شما را داشت باز از آخرت
پس به هم از کثرت مردان خویشفخر کردید آنکه مرد ماست بیش
تا به حدی که شما را گورهامی کنند از بهر آن منظورها
کاین قبور مُرده های ماست کآنمُرده اند و رفته اند از این جهان
نیست آنسان بلکه محض واهمهصرف دنیا همّتان گردد همه
زود باشد که بدانید از یقینمر خطای رای خود را اندر این
پس بباید که از این باز ایستیدعیب غفلت را به زود آگه شوید
نه چنان است ار بدانید از عیاندانش امری که باشد بی گمان
باز مانید از تفاخرهای خویشگر بدانید آنچه را دارید پیش
مر جهنم را شما خواهید دیددیدنی پس کآن یقین است و پدید
پس شما پرسیده گردید از نعماندر آن روز حساب از بیش و کم
نی از آن پرسند تا منّت نهندبلکه تا نعمت به افزون تر دهند
قدرِ نعمت گر که نشناسد کسیبیهده است ار نعمتش بخشی بسی