شمارهٔ ۱۸

۲ بیت

پیش رؤیت جای ذکر آفتاب و ماه نیستکاین دو را در خرمن حسن تو قدر کاه نیست

دل در آن گیسو شدی چون گفتمش وقتی در آیگفت موئی تا که بر خود جنبم اینجا راه نیست

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به تضاد زیبایی‌های آفتاب و ماه با زیبایی معشوق پرداخته است. شاعر می‌گوید که پیش از دیدن معشوق، هیچ‌یک از زیبایی‌های طبیعی قابل ذکر نیستند و ارزش کاه را دارند. همچنین دل شاعر به خاطر زیبایی‌های معشوق، گرفتار گیسوی او شده است و وقتی از او دعوت به ورود می‌کند، معشوق به شوخی جواب می‌دهد که تا زمانی که موهایش نجنبد، راهی برای ورود به آنجا وجود ندارد. در کل، شعر به زیبایی و جذابیت معشوق پرداخته و حالت‌های عاشقانه شاعر را منعکس می‌کند.