شمارهٔ ۱۰

۵ بیت

سراغت دارم دارم ای ماه یگانهحریفان را روی هر شب بخانه

چون آئی نزد ما ننشسته بر جادراندازی پی رفتن بهانه

خوش آنروزی که بودی یار بامانبودت کار با اهل زمانه

بماز ابرو چو می‌گشتی گمانکشکشیدی تیر مژگان را کمانه

نکرد اغنی خدنگت با نشانیهمانا جز دل ما را نشانه

خلاصه

هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به تنهایی و دلتنگی برای معشوقه‌اش سخن می‌گوید. او خواهان دیدار و حضور اوست و از لحظات خوشی که در کنار هم داشتند یاد می‌کند. شاعر حسرت روزهایی را می‌خورد که معشوقه‌اش در کنار او بود و نه تنها از دنیا و مسائل آن خبری نداشتند بلکه فقط به عشق و ارتباطشان فکر می‌کردند. او زیبایی‌های چهره معشوقه را توصیف می‌کند و به تیرگی دل‌هایی که از دوری او پر شده نیز اشاره می‌کند. در نهایت، شاعر تنها دل خود را نشانه‌ی عشق به معشوق می‌داند.