گنج

شمارهٔ ۶۷

قافیه: یرخواند۲ بیت
اگر به زمیری است پیری، نخواهمکه هرگز بت من مرا میر خواند
دلم تازه گشتی چو خواندی جوانمکنون چون شود چون مرا پیر خواند