شمارهٔ ۱۰۵ قافیه: اه۲ بیت موی سیاه من ز زمانه سپید شدوین نامه سپید شد از معصیت سیاه زان تیره گشت همچو گنه چشم روشنمتا نیز چشم من نکند درگنه نگاه