قصیدهٔ شمارهٔ ۲۲ - در ستایش اتابک سعدبن ابوبکر بن سعدبن زنگی بن مودود
مطرب مجلس بساز زمزمهٔ عودخادم ایوان بسوز مجمرهٔ عود
قرعهٔ همت برآمد آیت رحمتیار درآمد ز در به طالع مسعود
دوست به دنیا و آخرت نتوان دادصحبت یوسف به از دراهم معدود
وه که ازو جور و تندیم چه خوش آیدچون حرکات ایاز بر دل محمود
روز گلستان و نوبهار چه خسبیخیز مگر پر کنیم دامن مقصود
باغ مزین چو بارگاه سلیمانمرغ سحر برکشیده نغمهٔ داود
راوی روشندل از عبارت سعدیریخته در بزم شاه لؤلؤی منضود
وارث ملک عجم اتابک اعظمسعد ابوبکر سعد زنگی مودود