بخش ۴ - گفتار اندر احسان با نیک و بد

وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)۴ بیت

گره بر سر بند احسان مزنکه این زرق و شید است و آن مکر و فن

زیان می‌کند مرد تفسیر‌دانکه علم و ادب می‌فروشد به نان

کجا عقل یا شرع فتوی دهدکه اهل خرد دین به دنیا دهد؟

ولیکن تو بستان که صاحب‌خرداز ارزان‌فروشان به رغبت خرد

خلاصه

هوش مصنوعی: در این اشعار، شاعر به نوعی هشدار می‌دهد که نباید به احسان و نیکوکاری فشار آورد و در عمل آن را تحت تأثیر فریبکاری‌های دنیوی قرار داد. او از زیان افرادی صحبت می‌کند که علم و ادب خود را برای درآوردن نان فروختند و به این ترتیب از ارزش واقعی خود دست کشیدند. بر این اساس، شاعر از عقل و شرع می‌خواهد که ما را در مسیر درست هدایت کنند و هشدار می‌دهد که افرادی که به دنبال منفعت شخصی هستند، نباید مورد اعتماد قرار بگیرند؛ بلکه باید از خرد و فهم درست بهره گرفت.