شمارهٔ ۱ ۲ بیت جانی است تیغ شاه، که دید این همه شگفت؟جانی کزو بود تن و جان همه خراب لرزان بهجای گوهر در جرم او پدیدجانهای دشمنانش چو ذره در آفتاب