شمارهٔ ۱۸ - در مدح ابونصر پارسی
همای خلعت عالی فکند سایه بر آنکه آفتاب نماید ز رأی او سایه
عمید دولت ابونصر پارسی که خدادهد به اختر دولت ز اخترش مایه
سپهر قالب معراج و همتش به بسودشمرد خویشتن از وی فروترین مایه
همیشه تا چو عروسان شاه طاووسانبه جلوه گاه درآیند غرق پیرایه
بقاش خواهم و اندر بقا بر او لازالجهان به مهر چو بر طفل مهربان دایه