شمارهٔ ۴۷ - در مدح سلطان ابراهیم
ای به ذات تو ملک گشته جلیلوی به نام تو زنده نام خلیل
از بیان تو طبع فضل فرح «فره »وز بنان تو چشم جود کحیل
پیش حلم تو آب نرم درشتپیش عزم تو برق تیز کلیل
دهر با شور هیبت تو جبانبحر با بذل همت تو بخیل
دل تو شرع را بحق ضامنکف تو خلق را به رزق کفیل
اعتقاد تو صافی از شبهاتاجتهاد تو خالی از تعطیل
کار حکمت بریدن دعویشغل عفوت خریدن تاویل
بر تو پوشیده نی صلاح و فسادوز تو دزدیده نی کثیر و قلیل
بسر وهمها شوی بقیاسبدم رمزها رسی بدلیل
هر چه سازی ز امهات شگفتو آنچه دانی ز مفردات جمیل
آسمانی به کوشش و بخششآفتابی به گردش و تحویل
حصن امنت کشیده برج ببرجراه عدلت گشاده میل به میل
نهی تو نهی و شرط او آرامامر تو امر و حکم او تعجیل
در کشد مهر تو کلنگ از چرخبرکشد قهر تو نهنگ از نیل
روز حرب تو کز تحیر وقتاندر افتد سپه بقال و بقیل
تیغ بینی ز مرد و مرد از تیغاین بدان آن بدین عزیز و ذلیل
خاکها چهره سرخ کرده به خونگردها جامه رنگ کرده به نیل
هوش اجسام سوی جای نزولگوش ارواح سوی طبل رحیل
کر و فر ترا نظاره کننداز فلک جبرئیل و میکائیل
نه بتفسی ز لعبهای سبکنه بترسی ز حملهای ثقیل
باره تازی در آتشین میدانگر ز یازی بر آهنین اکلیل
بکنی بیخ شاخ های بزرگبزنی شاخ بیخ های طویل
خسروا بنده از اریکه ظلمشاهرخهای زفت خورد از پیل
گشته گریان ز بنده تا آزادمانده عریان ز موزه تا مندیل
بی عمل عزل دید بر بالینبی گنه سنگ یافت در قندیل
باده اقبال حضرت عالیتگر نجستی بر این فقیر معیل
شخص او را حیات نفزودیجز به آواز صور اسرافیل
تا که از دیدن شگفتیهابرود بر زمانه ها تهلیل
باد عمر تو بادوام انبازباد ملک تو با نظام عدیل
نیک خواهانت جفت شادی و لهوبدسگالانت یار ویل و عویل
«قاری جشنهای خاص ترانوبت سال و ماه گشته رسیل »
مرجع ملکها به حضرت توچون به مجموع مرجع تفصیل