گنج

شمارهٔ ۷۲

گر نه بدبختمی، مراکه فگند؟به یکی جاف جاف زود غَرَس
او مرا پیش شیر بپسنددمن نتاوم برو نشسته مگس
گرچه نامردم است، مهر و وفاشنشود هیچ از این دلم پرگس
گیردی آب جوی رز پندامچون بود بسته بنک راه ز خس