شمارهٔ ۲
وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)قافیه: ارا۸ بیت
به حق نالم ز هجر دوست زاراسحرگاهان چو بر گلبن هَزارا
قضا گر داد من نستاند از توز سوز دل بسوزانم قضا را
چو عارض برفروزی میبسوزدچو من پروانه بر گردت هِزارا
نگُنجم در لَحَد گر زان که لَختینشینی بر مزارم سوگوارا
جهان این است و چونین بود تا بودو همچونین بُوَد اینند بارا
به یک گردش به شاهنشاهی آرددهد دیهیم و تاج و گوشوارا
توشان زیر زمین فرسوده کردیزمین داده مر ایشان را زغارا
از آن جانِ تو لختی خون فِسُردهسپرده زیر پایْاندر سپارا