بخش ۸۹ - مجدالدّین طالبه
از مشایخ زمان واز عقلای نکته دان عهد خود بوده. علیقلی خان لکزی این رباعی را به نام وی قلمی نموده. زیاده بر این از حالش اطلاعی به هم نرسید:
باید غم عشق او ترا خو باشدگر دست دهد غمش چه نیکو باشد
مردی کن و در میان جان دار غمشتا در نگری خود غم او او باشد