بوسه نسیم

وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: امیبردمرا۵ بیت

همراه خود نسیم صبا می‌برد مرایا رب چو بوی گل به کجا می‌برد مرا؟

سوی دیار صبح رود کاروان شبباد فنا به ملک بقا می‌برد مرا

با بال شوق ذره به خورشید می‌رسدپرواز دل به سوی خدا می‌برد مرا

گفتم که بوی عشق که را می‌برد ز خویش؟مستانه گفت دل که مرا می‌برد مرا

برگ خزان رسیده بی‌طاقتم رهییک بوسه نسیم ز جا می‌برد مرا

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به زیبایی و دلنشینی احساسات خود اشاره می‌کند. او از نسیم صبا می‌گوید که او را به مکان‌های زیبا هدایت می‌کند، شبی که به صبح می‌انجامد و بادی که او را از دنیای فانی به دنیای باقی می‌برد. با شوق و اشتیاق به سوی خدای خود پرواز می‌کند و به عشق و تسلط آن اشاره دارد. او همچنین به این نکته اشاره می‌کند که با رسیدن به پاییز، دلش به شدت دلتنگی می‌کند و تنها یک بوسه از باد می‌تواند او را به وجد بیاورد. کل شعر نشان‌دهنده عشق، آرزو و جدایی است.