آشیانهٔ تهی

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)قافیه: نبایدمرا۵ بیت

همچو مجنون گفتگو با خویشتن باید مرابی‌زبانم هم‌زبانی همچو من باید مرا

تا شوم روشنگر دل‌ها به آه آتشینگرم‌خویی‌های شمع انجمن باید مرا

رشک می‌آید مرا از جامه بر اندام توبا تو ای گل جای در یک پیرهن باید مرا

آشیان بی‌طایر دستانسرا ویرانه بهچند با دل‌مردگی‌ها پاس تن باید مرا؟

تا ز خاطر کوه محنت را براندازم رهیهمت مردانه‌ای چون کوهکن باید مرا

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از دل‌تنگی و درونیات خود سخن می‌گوید. او به گفتگو با خود اشاره می‌کند و احساس می‌کند که برای روشن کردن دل‌ها به زبانی نیاز دارد. همچنین، او به عشق و محبت اشاره می‌کند و از حسادت نسبت به زیبایی معشوق خود می‌گوید. شاعر به ویرانی و بی‌خانمانی اشاره می‌کند و بر لزوم استقامت و همت می‌افزاید تا بتواند بر سختی‌ها غلبه کند. در نهایت، او به نیاز به قوی بودن مانند کوهکن اشاره می‌کند تا از مشکلات و محنت‌ها رهایی یابد.