کوکب امید
ای صبح نودمیده! بناگوش کیستی؟وی چشمه حیات لب نوش کیستی؟
از جلوهٔ تو سینه چو گل چاک شد مراای خرمن شکوفه! بر و دوش کیستی؟
همچون هلال بهر تو آغوش من تهی استای کوکب امید در آغوش کیستی؟
مهر منیر را نبود جامهٔ سیاهای آفتاب حسن سیه پوش کیستی؟
امشب کمند زلف ترا تاب دیگری استای فتنه در کمین دل و هوش کیستی؟
ما لالهسان ز داغ تو نوشیم خون دلتو همچو گل حریف قدحنوش کیستی؟
ای عندلیب گلشن شعر و ادب رهینالان به یاد غنچه خاموش کیستی؟