شمارهٔ ۲۱
امیر گنه: لَمالَمْ بدیمه لٰاررهسی خیمه و خرگاه دیمه سبزهزارره
به سَیر وُ گشتْ همه دشتی شکارهشهْ سَرْ ره پایینْ دینگو نوینّهْ ماره
یکی نیه مه دلْ، دنیه، چهارهیکی به دماوند و یکی به لاره
یکی به سرِ کَمرْ، گوشهای دارهیکی به گردنِ جانونْ، دُرّ بسیاره
سنگه دلْ، تره پاره بوینمْ پارهترهْ ناکَسِ مهرِوَرزی چی کاره؟
هرجا دْ کَسْ نیشته، مه غیبتِ کارهبَدْنومی منه جُومه بَویّهْ پاره