شمارهٔ ۹
ای شه بخت سرهشندییه دیبا راتن مرْ آزارنه، (مه) ویله بوره تا بالا
گِلِ وَلگ ره (به) تنه تن هادِئِمْ جابسرهنه تنره، مه خور و مونگ والا
ته خش خسنی ناز و سرینِ شهلاخو، نییه مرهای خورِه چیره، ته وا
منْ تنه نوم ره ورمه هر روزه سی جاتو سنگه دلْ مه نوم ره زبون گنی؟ نا