شمارهٔ ۱۸۲
اینه که مُونسْ و غَمگُسارهْ یارْمهاینهْ چشّمهی اُو به تَنْ سازگارْمه
اینه که سیُو کردْ خُرّمْ روزگارْمهاینه که بُناگُوشْ هُونیا ئه تارْمه
اینه که رَجْبِ مُونگَ وُ ده و چهارْمهاینه دلْ رهْ زَنّه ناوُکْ بیشُمارْمه
اینه دستهی گُلْ به دَروُنه خارْمهاینه که بَورْدهْ آروُم و صَبر وُ قرارْمه