شمارهٔ ۱۶۴

۴ بیت

امیر گنه: عاشق رهْ ملامت نییهعاشق ٰرهْ به عالمْ مجشْ راحتْ نییه

سینهْ هدفِ تیر و حمایتْ نییهخِرِهْ سِتم سنگ و شکایتْ نییه

دوُنستمهْ ته لافْ ره محبّتْ نییهدَرْ شُومّهْ منْ این شَهرْ که مُروّتْ نییه

مه دوستْ با رقیبْ نیشته قباحتْ نییه؟مگرْ که انصافْ بالایِ طاعتْ نییه؟