شمارهٔ ۱۶۱
جایِ دْوَرقْ، مشکِ تتار بئیتهیا مه آههْ که گلْ رهْ غبٰارْ بئیته
زَنگیْ وَچهْ گُونْ، غافلهْ بارْ بئیتهزُحلْ سَرِ قَمرْ خشْ قرارْ بئیته
ته برفهْ کمُونْ که دیمْ کنارْ بئیتهیا آهوئه ملکِ زنگبارْ بئیته
پشتْ کردْ اُونْ دْکوهْ، ابرِ بهارْ بئیتهسیو کَمنْ به گردنْ قرارْ بئیته