شمارهٔ ۱۳۶
امیر گنه: مه دلبر به سون حورهتن سوسنه، قد سوره، کلاله بوره
مره بدی دوست، گره نزن ابرورهگره به میون کی خشه ماه نو ره؟
هرچن که تو عاشق کِشی دارنی خورهپامال نکن مه جان و نیازار مورره
مه دوست به خوردیم بپاته شه مورهمن دروی بدیمه ظلمات ونورره