شمارهٔ ۱۳۲
تا گردشِ افلاک و چرخِ دوّار بو،الهی تره هشت و چهار، به یار بو!
ته نوکر و چاکر، به هزار هزار بو!ز تره دو هزار باز به وقت شکار بو!
تا سال و مه و مشتری ته همکار بو،ته دوست و ته رفعتْ به خُورِ قرار بو!
تا هفتمْ زمین، گو سَمَکْ ره سوار بو،تا اونروز به ظاهر، تنه گیر و دار بو!