شمارهٔ ۱۱۶
اَمیر گنه: تا تُخم خلق پاشنْدییناین شربت (شَروتِ) مِرِه اُوندَمْ بچاشندیین
اُون مَحَلْ که عشقِ تش ره واشندیینمره به هَمُونْ آتش دپاشندیین
اوندم که منه کارره کلاشندییناو بیاردنْ، غَمْ مایه بچاشندیین
خوبکرده وی نمکْپلاشندییت (بپاشندیین)دستِ فلک، خون دل پلاشندیین (بپاشندیین)