گنج

شمارهٔ ۸

۳ بیت
ته بندومه تا مه استخون (هسّکا) بَپیسْتِنمنه جان! تویی، بی‌جان نتومّه زیستن
بسا این‌که حقیرْمِهْ وُ نَتومّه زیستنبا این رَنْگِنٰا چِشْ نَتومّه گریستن
منکه رَنْگِنٰا چِشْ نتومّه گریستنمه جان چی امید دارمه من شه بزیستن