شمارهٔ ۲۲

۳ بیت

امیر گنه: مه وَرْ کِیَهْ روز و شوبی؟اَندی وَرْنه دلْ ره که طاقتْ نَوُویی

دوستْ که مردمِ سخنْ جه مهرْ بشویی (بئیری)؟وی چُونّهْ که مه سُوته دلْ ره چی رویی

دوستْ کونه که غَمْ بَخرهْ روز و شُوبیکَسْ ندارْمه مه دردْصانعْ ره بئویی