شمارهٔ ۲۰
دْ دَسْت که یکی زلفْ بَرْسه کساتهبَدْ مزوئه اُونْ زلفْ اگر وی نواته
ته واسرهْ که هَرْ کارِ منْدْپاتهندیمه تنه دیمْ ره کهْ زلفْ بَقْماته
کیجا دَستْ به زلفْ گنهْ: قَسمْ به ذاتهخشْ مزُوئهْ مه زلفْ وُ اُویِ حیٰاته
→شمارهٔ ۱۹
متنها از گنجور — سرایندگان سدهٔ سوم تا چهاردهم، همگی در مالکیت عمومی.
قلم ابر، طراحی رضا بختیاریفرد — با پروانهٔ استودیو، میزبانی محلی.
۲۳۹ سراینده · ۱۳۳٬۰۸۴ شعر · ۳٬۰۶۴٬۰۹۹ بیت و مصرع
ساختهٔ TheRight Agency