گنج

شمارهٔ ۱۸

۳ بیت
امیر گنه: مه یار به منه کش دورهکی بو که خشْ هاده‌ام من ته دْ روره
چون قرصِ قَمرْ، ایزد بساته رورهیا چه بَیْضه‌یِ شمسهْ سراسرْ نُورُه
شب‌ها به عالمْ دلبر بتٰاوُس نورهمنوّرْ بکردْ دَشْت و صحرا و کوه ره