گنج

شمارهٔ ۲۷۴

۲ بیت
گلِ وَلگْ ته جا گَرْ هاکنهْ نخاریدَرْ دَمْ به منه چشِ اَسْلی دَرْآری
تو که سرخهْ گِل وَلْگْ ره جومه داریورازْنهْ مه دلْ ره صید کردهْ داری