گنج

شمارهٔ ۲۵۷

۲ بیت
امیر گنه: مه غنچه‌ی نوویهاریدَپیتهْ گِل دلهْ مشکِ تتاری
زنگی به گِلِ سَرْ کنّهْ دادهْ دارینهْلْنه، ته وَرْ کنمْ بیقراری