گنج

شمارهٔ ۲۳۹

۲ بیت
امیر گنه: یارْ دارمه که پری ذاتهوی سر تا به پَیْ فَنّ و بلکه نواته
مشکِ حلقهْ ره یاسمنْ شه بساتهمیونِ سُنبل راه‌گذری بساته