شمارهٔ ۲۲۲

۲ بیت

امیر گنه که، خنهْ باتْمه اُونهْهفت سالْ گالشی کردمهْ فرامهْ گوئهْ

اِساکه مرهْ مرکبْ دَوسنْ چُوئهْهفتْ عُنْصُرهْ تُنْ، هرگز به گورْ نَشُوئهْ