گنج

شمارهٔ ۱۸۹

۲ بیت
امیر گنه: مه دردِ دِل دوا، تِهْدوستْ، آب و نمک دارنهْ، سَر تا به پاتِهْ
گِدامِهْ، تِمادارْمِهْ دوستِ زِکاتِهْمُتحقِّمِهْ مِنْ، دوستِ دِ تاحِکاتِهْ