گنج

شمارهٔ ۱۴۹

۲ بیت
آدم واش نییه، سر درآوره کوآدم گِل نیه، هر نوویهار کِنِهْ بو
آدم ذرّه خاکه، هرچند اولیا بوحیفه که آدمی، اَنّه بی وفا بو