گنج

شمارهٔ ۱۴۰

۲ بیت
ته روشن چلا سوکنّه سون نیر بو!چشم بدو کوتاه نظر، با ته دیر بو!
زَوَرْدَستونِ عالمْ به ته چنگ اسر بو!خانِ او کَشْچی، ته مطبخِ مِزیّر بو!