گنج

شمارهٔ ۱۳۳

۲ بیت
یگرنگِه دوستِ مهرورزی گریه می‌بویارکه د زبونه بهل که ایی بو
امیر گنه: مه جان اون کس فدی بوونه «نا» به نابوئه، «آری» آری بو