شمارهٔ ۱۲۱

۲ بیت

امیر گنه: تا مهرهْ‌ورزی آموتنسی سال پیشتر مه تن تنه عشقْ سوتن

بسْ فتنوئه چاچی به دستْ، نوک اندوتنالْکه منه سینه، نَشئهْ دوُتن