قصیدهٔ شمارهٔ ۲۰
دانی که را سزد صفت پاکی:آنکو وجود پاک نیالاید
در تنگنای پست تن مسکینجان بلند خویش نفرساید
دزدند خود پرستی و خودکامیبا این دو فرقه راه نپیماید
تا خلق ازو رسند به آسایشهرگز به عمر خویش نیاساید
آنروز کآسمانش برافرازداز تُوسَن غرور بزیر آید
تا دیگران گرسنه و مسکینندبر مال و جاه خویش نیفزاید
در محضری که مُفتی و حاکم شدزر بیند و خلاف نفرماید
تا بر برهنه جامه نپوشانداز بهر خویش بام نیفراید
تا کودکی یتیم همی بینداندام طفل خویش نیاراید
مردم بدین صفات اگر یابیگر نام او فرشته نِهی، شاید