گنج

شمارهٔ ۱۳۹

۲ بیت
گویم ز دل خویش دهانت کنم ای دوستگوید نتوان کرد ز یک نقطه دهانی
گویم ز تن خویش میانت کنم ای ماهگوید نتوان ساخت ز یک موی میانی