شمارهٔ ۱۱۸ ۲ بیت چون سیم سفچه شاخ درختان جویبارچون زرّ خفچه برگ درختان بوستان گر بوستان بباد خزان زرد شد رواستاندی که سرخ ماند روی خدایگان