گنج

شمارهٔ ۱۰ - در عبرت

ای عبید این گل صد برگ بر اطراف چمنهیچ دانی که سحرگاه چرا می‌خندد
با وجود گره غنچهٔ و تنگی دل اوحکمتی هست نه از باد هوا می‌خندد
چون ثبات فلک و کار جهان می‌بیندبه بقای خود و بر غفلت ما می‌خندد