غزل شمارهٔ ۸۳

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)قافیه: شکردهام۷ بیت

قصد آن زلفین سرکش کرده‌امخاطر از سودا مشوش کرده‌ام

در ره عشقش میان جان و دلمنزل اندر آب و آتش کرده‌ام

از وصالش تا طمع ببریده‌امبا خیالش وقت خود خوش کرده‌ام

از نسیم گلستان تا شمه‌ایبوی او بشنیده‌ام غش کرده‌ام

کیش او بگرفته قربان گشته‌امتا نپنداری که ترکش کرده‌ام

از دو لعل و از دو ابرو و دو زلفگر امان یابم غلط شش کرده‌ام

دل طلب کردم ز زلفش بانک زدکای عبید آنجا فروکش کرده‌ام

خلاصه

هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از عشق خود به محبوبش می‌گوید و بیان می‌کند که چگونه تحت تأثیر زلف‌های سرکش او قرار گرفته و دل و جانش در آتش عشق او می‌سوزد. او تا آنجا پیش رفته که از وصال محبوب بریده و تنها به خیال او شاد می‌باشد. شاعر از بوی گلستان و نسیم آن نیز به یاد محبوبش غش کرده و قربانی عشق او شده است. او همچنین با اشاره به ویژگی‌های ظاهری محبوبش، از دلبستگی خود و تلاشی که برای رسیدن به او کرده، سخن می‌گوید و در نهایت به خواسته‌اش برای دلیابی از او اشاره می‌کند.