غزل شمارهٔ ۵۵

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)قافیه: ارنتوانستکرد۹ بیت

عاشق شوریده ترک یار نتوانست کردصبر بی‌دل کرد و بی‌دلدار نتوانست کرد

جان چو با عشق آشنا شد از خرد بیگانه گشتهمدمی زین بیش با اغیار نتوانست کرد

راستی را حق به دستش بود انکارش مکنمدعی را محرم اسرار نتوانست کرد

نام سرمستان عاشق پیش مستوران نگفتهیچکس منصور را بردار نتوانست کرد

نفس کافر سالها کوشید و چندان کازمودترک معشوق و می و زنار نتوانست کرد

زاهد از محراب بیرون رفت و در میخانه جستتا قیامت روی در دیوار نتوانست کرد

التماس بوسه‌ای کردم از او تن در ندادخاطر ما خوش بدین مقدار نتوانست کرد

دوش بر رخسار زردم دید و چندان کاب زدبخت خواب آلود را بیدار نتوانست کرد

ای عبید ار غافلی از عشق انکارش مکنهیچ عاقل عشق را انکار نتوانست کرد

خلاصه

هوش مصنوعی: این متن شعر از شاعری به نام "عبید زاکانی" است که به توصیف عشق و درد ناشی از آن می‌پردازد. شاعر بیان می‌کند که عشق شوریده و دلتنگی برای معشوق، انسان را از صبر بی‌معنا می‌سازد. او اشاره می‌کند که وقتی جان با عشق آشنا می‌شود، دیگر نمی‌تواند با چیزهای غیرعاشقانه همدم شود. همچنین، عشق و حقیقتی که در دل عاشق وجود دارد، نمی‌تواند انکار شود و هیچ کس نمی‌تواند آن را از او بگیرد. زهد و خودداری در برابر عشق نیز بی‌فایده است، زیرا عشق را نمی‌توان منکر شد. در نهایت، شاعر تأکید می‌کند که هیچ عاقل و فهمیده‌ای نمی‌تواند از عشق فرار کند یا آن را انکار کند.