قصیدهٔ شمارهٔ ۳۸ - در وصف بارگاه شیخ ابواسحق و ستایش او
گوئیا خلد برینست این همایون بارگاهیا حریم کعبه یا فردوس یا ایوان شاه
پیشگاه حضرتش گردنکشانرا بوسه جایبر غبار آستانش پادشاهان را جباه
چون ستاره در شعاع شمس پنهان میشودچون فروغ شمسههایش بنگرد خورشید ماه
گر تفرجگاه جنات نعیمت آرزوستچشم بگشا تا ببینی جنت بیاشتباه
واندر او تخت سلیمان دوم دارای دهرشاه گیتیدار جمشید فریدون دستگاه
آفتاب هفت کشور خسرو مالک رقابسایهٔ حق شیخ ابواسحق بن محمودشاه
خسروان را درگه والای او امید گاهبارگاه عالیش گردن فرازان را پناه
مشگ تاتاری شود چون پاش بوسد خاکراسرو گردد گر از آنحضرت نظر یابد گیاه
مثل او سلطان نیابد در جهان وین بحث راهر کجا دعوی کنم از من نخواهد کس گواه
چشم بد دور از جنابش باد و بادا تا ابددولتش باقی جهان محکوم و یاری ده اله