گنج

شمارهٔ ۳۱

۲ بیت
یار از دست نگارین مژه ام را تر کردیده ای کرد که باران سرشکم سر کرد
سادگی بس که چو آیینه نگارم داردگفتمش دل ز تو برداشته ام باور کرد