بخش ۱ - در توحید
منّت از ذوالجلال والاکرامبَدو آغاز و غایتِ انجام
آفریننده وجود و عدمپیش گیرنده حدوث و قدم
برگزیننده حق از باطلکارپرداز عامل و عاطل
ره نماینده خطابینانمونس بی دلان و مسکینان
مالک ملک اول و آخرواضع حق باطن و ظاهر
اولیا رازدار پنهانشانبیا کارساز فرمانش
از صفی الله از مبادی کاردرگرفته بدایت ادوار
گرچه دانم، نگویم از گندمترسم از اعتراض نامردم
کرده بر موجب شماره عامبر نبی الله آن شماره تمام
دور طوفان ز اُمتش برخاستچه کند جز چنان نیامد راست
چون اشارت سوی خلیل آمدخلق را وعده سلسبیل آمد
او به امت نخواست الا خیرلیک قاصر نظر ببیند غیر
پس از آن چون رسید دور کلیمهم نکردند امتش تعظیم
لیک فرعون اگرچه بهتان کردنتوانست دفع ثعبان کرد
روح را بعد از آن مجسم کردبی مدد، نامش ابن مریم کرد
نفسش گرچه صد جهان جان داشتمرده جهل را چه درمان داشت
رایت معجزات برده به ماهنوبت دعوت حبیب الله
گرچه لولاک بود در شانشغصه ها بُدْ ز ابن عمّانش
هرچه آید بدان کزو باشدهرچه زو آید آن نکو باشد
که نه فرعون اختیار نداشتبلکه موسی هم اقتدار نداشت
خضر ناجُسته آب حیوان خَوردآن که جست و نیافت چِتوان کرد؟
ای منزه صفاتت از اوصافهرچه گویم بود محال و گزاف
نرسد در کمال تو ادراکبیش از این نیست حل مشتی خاک
هم تو گویی، که گوید از تو دگر؟نرسد در تو وهم و عقل و نظر
نرسد در صفات ذات تو کستو توانی رسید در خود و بس
منم و قعر بحر حیرانیمن چه گویم دگر تو می دانی
لیک نگزیرد از مناجاتمچون تو باشی مجیب دعواتم
ورد این عاجز شکسته مدامبس بود ذوالجلال والاکرام