بخش ۱۱۵ - در نصیحت فرزند خود محمد گوید
ببین ای هفت ساله قرهالعینمقام خویشتن در قاب قوسین
منت پروردم و روزی خدا دادنه بر تو نام من نام خدا باد
درین دور هلالی شاد میخندکه خندیدیم ماهم روزکی چند
چو بدر انجمن گردد هلالتبر افروزند انجم را جمالت
قلم درکش به حرفی کان هوائیستعلم برکش به علمی کان خدائیست
به ناموسی که گوید عقل نامیزهی فرزانه فرزند نظامی