شمارهٔ ۱۰ وزن: مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)قافیه: انه۲ بیت جان بر لب ماست در زمانهاز دست جفای این دو گانه گویی ز مقرنس زمانهنه جای بود مرا نه خانه