شمارهٔ ۳۶
شمیم نافه میدهد نسیم جویبارهاگذشته آهوی ختن مگر ز کوهسارها
شنیده بوی فرودین مگر ز باد عنبرینبلب گرفته ساتکین ز لاله جو کنارها
اگر نه نرگس چمن کشیده بادۀ کهنچرا خزد بخویشتن چو کهنه میگسارها
پیام وصل گل مگر شنیده بلبل سحرکه کرده باز ناله سر بدور شاخسارها